Офлоксацин в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению офлоксацина в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора офлоксацина, взаимодействие с другими лекарствами, применение офлоксацина (раствор) при беременности. Инструкции: Офлоксацин в мази;
Торговое название: ОФЛОКСАЦИН
Международное название: Офлоксацин
Лекарственная форма: Раствор для инфузий 2 мг/мл (в растворе натрия хлорида 0,9 %)
Показания к применению:
Атс классификация:
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Противомикробные препараты – производные хинолона. Фторхинолоны. Офлоксацин. Код АТХ J01MA01
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте при температуре от 15 0С до 25 0С. Не замораживать. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Прозрачная жидкость зеленовато-желтого цвета

Состав офлоксацина в растворе

1 мл раствора содержит
1 мл ерітіндінің құрамында

Активное вещество офлоксацина

офлоксацин 2 мг
2 мг офлоксацин

Вспомогательные вещества в офлоксацине

натрия хлорид, вода для инъекций
натрий хлориді, инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора офлоксацина

  • бронхит, пневмония
  • синусит, средний отит, трахеит/за исключением пневмококковых инфекций
  • инфекции кожи и мягких тканей (инфицированные раны, ожоги, целлюлит)
  • инфекции костей и суставов
  • инфекционно-воспалительные заболевания брюшной полости (в том числе инфекции желчевыводящих путей;
  • пиелонефрит
  • цистит, уретрит
  • эндометрит, сальпингит, оофорит, цервицит, параметрит, простатит
  • кольпит, орхит, эпидидимит
  • гонорея
  • хламидиоз
  • сепсис
  • профилактика инфекций у больных с нарушением иммунного статуса (в том числе при нейтропении)
  • бронхитте, пневмонияда
  • синуситте, ортаңғы отитте, трахеитте/пневмококкты жұқпаларды қоспағанда
  • тері және жұмсақ тіндер жұқпаларында (жұқпа жұқтырған жаралар, күйіктер, целлюлит)
  • сүйек және буын жұқпаларында
  • құрсақ қуысының жұқпалы-қабыну ауруларында (оның ішінде өт шығару жолдарының жұқпалары;
  • пиелонефрит
  • цистит, уретрит
  • эндометрит, сальпингит, оофорит, цервицит, параметрит, простатит
  • кольпит, орхит, эпидидимит
  • соз
  • хламидиоз
  • сепсис
  • иммундық статусы бұзылған науқастарда жұқпалардың алдын алуда (оның ішінде нейтропенияда)

Противопоказания офлоксацина в растворе

  • гиперчувствительность к препарату
  • дефицит глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы
  • эпилепсия (в том числе в анамнезе)
  • снижение судорожного порога (в т.ч. после черепно-мозговой травмы, инсульта или воспалительных процессов в центральной нервной системе)
  • детский и подростковый возраст до 18 лет (пока не завершен рост скелета)
  • беременность и период лактации
  • поражения сухожилий при ранее проводившемся лечении фторхинолонами
  • препаратқа аса жоғары сезімталдық
  • глюкозо-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы
  • эпилепсия (оның ішіне сыртартқысында)
  • құрысу шегінің төмендеуі (оның ішінде бассүйек-ми жарақатынан, инсульттен немесе орталық жүйке жүйесіндегі қабыну үдерістерінен кейін)
  • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер (сүйек қаңқасының өсуі аяқталмай тұрғанда)
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • бұрын жүргізілген фторхинолондармен емдеу кезінде сіңірлердің зақымдануы

Побочные действия раствора офлоксацина

Часто
  • гастралгия, анорексия, тошнота, рвота, диарея, метеоризм, боль в животе, повышение активности «печеночных» трансаминаз, гипербилирубинемия, холестатическая желтуха, псевдомембранозный энтероколит
  • головная боль, головокружение, неуверенность движений, тремор, судороги, онемение и парестезии конечностей, интенсивные сновидения, «кошмарные» сновидения, психотические реакции, тревожность, состояние возбуждения, фобии, депрессия, спутанность сознания, галлюцинации, повышение внутричерепного давления
  • кожная сыпь, зуд, крапивница, аллергический пневмонит, аллергический нефрит, эозинофилия
Редко:
  • тендинит, миалгии, артралгии, тендосиновит, разрыв сухожилия
  • нарушение цветовосприятия, диплопия, нарушения вкуса, обоняния, слуха и равновесия
  • тахикардия, коллапс, снижение артериального давления (при резком снижении артериального давления введение прекращают)
  • папулезная сыпь с коркой, свидетельствующие о поражении сосудов (васкулит)
  • местные реакции: боль, гиперемия в месте введения, тромбофлебит
Очень редко:
  • лихорадка, ангионевротический отек, бронхоспазм, мультиформная экссудативная эритема (в т.ч. синдром Стивенса-Джонсона) и токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла), васкулит, анафилактический шок
  • точечные кровоизлияния (петехии), буллезный геморрагический дерматит
  • лейкопения, агранулоцитоз, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, гемолитическая и апластическая анемия
  • острый интерстициальный нефрит, нарушение функции почек, гиперкреатининемия, повышение концентрации мочевины
  • прочие: дисбактериоз кишечника, суперинфекция, фотосенсибилизация, гипогликемия (у больных сахарным диабетом), вагинит
Жиі
  • гастралгия, анорексия, жүрек айну, құсу, диарея, метеоризм, іштің ауыруы, «бауыр» трансаминазалары белсенділігінің жоғарылауы, гипербилирубинемия, холестатикалық сарғаю, жалған жарғақшалы энтероколит
  • бас ауыру, бас айналу, қимылдауға сенімсіздік, тремор, құрысулар, аяқ-қолдардың ұйып қалуы және парестезиясы, үсті-үстіне түс көру, «қорқынышты» түстер көру, психоздық реакциялар, үрейлену, қозу жағдайы, фобиялар, депрессия, сананың шатасуы, елестеулер, бас сүйекішілік қысымның жоғарылауы
  • тері бөртпесі, қышыну, есекжем, аллергиялық пневмонит, аллергиялық нефрит, эозинофилия
Сирек:
  • тендинит, миалгиялар, артралгиялар, тендосиновит, сіңірлердің үзілуі
  • түрлі түстерді қабылдау сезімінің бұзылуы, диплопия, дәм сезудің, иіс сезудің, естудің және тепе-теңдіктің бұзылуы
  • тахикардия, коллапс, артериялық қысымның төмендеуі (артериялық қысым күрт төмендеген кезде енгізуді тоқтатады
  • тамырлардың зақымдануын дәлелдейтін қабығы бар папулезді бөртпе (васкулит)
  • жергілікті реакциялар: енгізген жердің ауыруы, гиперемия, тромбофлебит
Өте сирек:
  • қызба, ангионевротикалық ісіну, бронх түйілуі, мультиформалы экссудативті эритема (оның ішінде Стивенс-Джонсон синдромы) және уытты эпидермалық некролиз (Лайелл синдромы), васкулит, анафилактикалық шок
  • нуктелі қанталаулар (петехиялар), геморрагиялық буллезді дерматит
  • лейкопения, агранулоцитоз, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, гемолитикалық және апластикалық анемия
  • жедел интерстициалды нефрит, бүйрек функциясының бұзылуы, гиперкреатининемия, мочевина концентрациясының артуы
  • басқалары: ішек дисбактериозы, супержұқпа, фотосенсибилизация, гипогликемия (қант диабетіне шалдыққан науқастарда), вагинит

Особые указания к применению

С осторожностью: атеросклероз сосудов головного мозга, нарушения мозгового кровообращения (в анамнезе), хроническая почечная недостаточность, органические поражения центральной нервной системы, удлинение QT.
Не является препаратом выбора при пневмонии, вызываемой пневмо-кокками. Не показан для лечения острого тонзиллита. Не рекомендуется подвергать воздействию солнечных лучей или облучения ультрафиолетовыми лучами (ртутно-кварцевые лампы, солярий).

В случае возникновения побочных эффектов со стороны центральной нервной системы, аллергических реакций, псевдомембранозного колита необходима отмена препарата. При псевдомембранозном колите, подтвержденном колоноскопически и/или гистологически, показано пероральное назначение ванкомицина и метронидазола.

Следует учитывать, что при применении Офлоксацина редко возникающий тендинит может приводить к разрыву сухожилий (преимущественно ахиллова сухожилия), особенно у пожилых пациентов. В случае возникновения признаков тендинита необходимо немедленно прекратить лечение, произвести иммобилизацию ахиллова сухожилия и проконсуль-тироваться у ортопеда. В период лечения нельзя употреблять этанол.

При применении препарата женщинам не рекомендуется использовать гигиенические тампоны в связи с повышенным риском развития молочницы. На фоне лечения возможно ухудшение течения миастении, учащение приступов порфирии у предрасположенных больных. Может приводить к ложноотрицательным результатам при бактериоло-гической диагностике туберкулеза (препятствует выделению Mycobacterium tuberculosis). У больных с нарушениями функции печени или почек необходим контроль концентрации офлоксацина в плазме. При тяжелой почечной и печеночной недостаточности повышается риск развития токсических эффектов.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
В период лечения необходимо соблюдать осторожность при вождении автотранспорта и занятии другими потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Сақтықпен: ми қан тамырларының атеросклерозы, ми қан айналымының бұзылулары (сыртартқысында), бүйректің созылмалы жеткіліксіздігі, орталық жүйке жүйесінің органикалық зақымдануы, QT ұзаруы. Пневмококтар туындататын пневмония кезінде таңдалған препарат болып табылмайды. Жедел тонзиллитті емдеуге қолданылмайды. Күн сәулесінің немесе ультракүлгін сәулелердің (сынаптық-кварц шамдары, солярийлер) әсеріне ұшыратуға болмайды.

Орталық жүйке жүйесі тарапынан жағымсыз әсерлер, аллергиялық реакциялар, жалған жарғақшалық колит туындаған жағдайда препаратты тоқтату қажет. Колоноскопиялық және/немесе гистологиялық расталған жалған жарғақшалы колит кезінде ванкомицинді және метронидазолды ішіп қабылдауға тағайындайды. Офлоксацинді қолданған кезде сирек туындайтын тендиниттің, әсіресе егде жастағы емделушілерде, сіңірлер (көбіне ахилл сіңірінің) үзілуіне әкеп соқтыруы мүмкін. Тендинит белгілері туындаған жағдайда емдеуді дереу тоқтату, ахилл сіңірлерін иммобилизациялау және ортопедтен кеңес алу қажет.

Емделу кезеңінде этанолды қолдануға болмайды. Препаратты әйелдерге қолданған кезде қынаптық микоз даму қаупінің жоғарылауына байланысты гигиеналық тампондарды пайдалануға болмайды. Емделу аясында миастения барысы нашарлауы, бейім науқастарда порфирия ұстамаларының жиілеуі мүмкін. Туберкулездің бактериологиялық диагностикасы кезінде жалғантеріс нәтижелерге әкелуі мүмкін (Mycobacterium tuberculosis бөлініп шығуына кедергі жасайды). Бауыр немесе бүйрек функциясы бұзылған науқастарда плазмадағы офлоксациннің концентрациясын бақылап отыру қажет. Бүйрек және бауырдың ауыр жеткіліксіздігі кезінде уытты әсерлердің даму қаупі артады.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Емделу кезеңінде автокөлікті жүргізген кезде және зейінді жұмылдыруды және психомоторлы реакциялардың шапшаңдығын қажет ететін қауіпті қызмет түрлерімен айналысқан кезде сақ болу қажет.

Дозировка и способ применения

Внутривенно капельно. Дозы подбираются индивидуально в зависимости от локализации и тяжести течения инфекции, а также чувствительности микроорганизмов, общего состояния больного и функции печени и почек. Внутривенное капельное введение назначают с разовой дозы 200 мг, ко-торую вводят медленно в течение 30-60 мин. При улучшении состояния больного переводят на пероральный прием препарата в той же суточной дозе.

Инфекции мочевыводящих путей - 100 мг 1-2 раза в сутки, инфекции почек и половых органов - от 100 мг 2 раза в сутки до 200 мг 2 раза в сутки, инфекции дыхательных путей, а также ЛОР-органов, инфекции кожи и мягких тканей, инфекции костей и суставов, инфекции брюшной полости, бактериальный энтерит, септические инфекции - 200 мг 2 раза в сутки. При необходимости дозу увеличивают до 400 мг 2 раза в сутки.

Для профилактики инфекций у больных с выраженным снижением им-мунитета – по 400 мг – 600 мг/сут.

При гемодиализе и перитонеальном диализе – по 100 мг каждые 24 ч. Максимальная суточная доза при печеночной недостаточности – 400 мг/сут.

У пациентов с нарушениями функции почек (при КК от 50 до 20 мл/мин) полную разовую дозу вводят 1 раз в сутки. При КК менее 20 мл/мин разовая начальная доза составляет 200 мг, затем – по 100 мг/сут каждые 24 часа.
Көктамыр ішіне тамшылатып. Дозалар жұқпалардың орналасуына және барысының ауырлығына, сондай-ақ микроорганизмдердің сезімталдығына, науқастың жалпы жағдайына және бауыр мен бүйрек функциясына байланысты әр адамға жекелей таңдалады. Көктамыр ішіне тамшылатып енгізуді 200 мг бір реттік дозадан бастайды, оны баяу 30-60 минут бойы енгізеді. Науқастың жағдайы жақсарған кезде осындай тәуліктік дозада препаратты ішіп қабылдауға көшіреді.

Несеп шығару жолдарының жұқпаларында – 100 мг тәулігіне 1-2 рет, бүйрек және жыныс ағзалары жұқпаларында – тәулігіне 2 рет 100 мг бастап, тәулігіне 2 рет 200 мг дейін, тыныс жолдарының, сондай-ақ ЛОР-ағзалардың жұқпаларында, тері мен жұмсақ тіндер жұқпаларында, сүйек пен буын жұқпаларында, құрсақ қуысы жұқпаларында, бактериялық энтеритте, септикалық жұқпаларда – 200 мг тәулігіне 2 рет. Қажет болғанда дозаны тәулігіне 2 рет 400 мг дейін арттырады.

Иммунитетінің төмендеуі айқын науқастарда жұқпалардың алдын алу үшін – тәулігіне 400-600 мг-ден. Гемодиализде және перитонеалды диализде –100 мг-ден әрбір 24 сағат сайын. Бауыр жеткіліксіздігінде ең жоғары тәуліктік доза – тәулігіне 400 мг.

Бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде (КК минутына 50-ден 20 мл дейін болғанда) толық бір реттік дозаны тәулігіне 1 рет енгізеді. КК минутына 20 мл кем болған кезде бастапқы доза 200 мг, содан кейін – әрбір 24 сағат сайын тәулігіне 100 мг құрайды.

Взаимодействие с лекарствами

Снижает клиренс теофиллина на 25 % (при одновременном применении следует уменьшать дозу теофиллина). Увеличивает концентрацию глибенкламида в плазме. Циметидин, фуросемид, метотрексат и лекарственные средства, блокирующие канальцевую секрецию повышают концентрацию офлоксацина в плазме.

При одновременном приеме с антагонистами витамина К необходимо осуществлять контроль состояния свертывающей системы крови. При назначении с нестероидным противовоспалительным препаратом, производными нитроимидазола и метилксантинов повышается риск развития нейротоксических эффектов. При одновременном назначении с глюкокортикостероидом повышается риск разрыва сухожилий, особенно у пожилых людей. При назначении с лекарственными средствами, ощелачивающими мочу (ингибиторы карбоангидразы, цитраты, натрия гидрокарбонат), увеличивается риск кристаллурии и нефротоксических эффектов.

Совместим со следующими инфузионными растворами: 0.9 % раствором натрия хлорид, раствором Рингера, 5 % раствором фруктозы, 5 % раствором декстрозы. Нельзя смешивать с гепарином из-за риска развития преципитации.
Теофиллиннің клиренсін 25-ға төмендетеді (бір мезгілде қолданған кезде теофиллин дозасын азайтқан жөн). Плазмада глибенкламидтің концентрациясын арттырады. Циметидин, фуросемид, метотрексат және өзекшелік секрецияны бөгейтін дәрілік заттар плазмадағы офлоксациннің концентрациясын арттырады. К витаминінің антагонистерімен бір мезгілде қабылдаған кезде қанның ұю жүйесін бақылауды жүзеге асыру қажет.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен, нитроимидазол туындыларымен және метилксантиндермен бірге тағайындаған кезде нейроуытты әсерлердің даму қаупі артады. Глюкокортикостероидтармен бір мезгілде тағайындаған кезде, әсіресе егде жастағы адамдарда, сіңірлердің үзілу қаупі артады.

Несепті сілтілендіретін дәрілік заттармен (карбоангидраза тежегіштері, цитраттар, натрий гидрокарбонаты) тағайындаған кезде кристаллурия және нефроуытты әсерлер қаупі артады. Келесі инфузиялық ерітінділермен үйлеседі: натрий хлоридінің 0.9  ерітіндісімен, Рингер ерітіндісімен, фруктозаның 5  ерітіндісімен, 5  декстроза ерітіндісімен үйлесімді. Преципитация даму қаупіне байланысты гепаринмен араластыруға болмайды.

Передозировка офлоксациным в растворе

Симптомы: головокружение, спутанность сознания, заторможенность, дезориентация, сонливость, рвота.

Лечение: симптоматическая терапия.
Симптомдары: бас айналу, сананың шатасуы, мәңгіру, бағдарсыздық, ұйқышылдық, құсу.

Емі
: симптоматикалық ем.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После разовой 60-ти минутной внутривенной инфузий 200 мг офлоксацина максимальная плазменная концентрация составляет 2,7 мкг/мл; через 12 часов после введения концентрация равняется 0,3 мкг/мл. Равновесные концентрации достигаются после введения четырех инфузий. Средние пиковые и минимальные равновесные концентрации достигаются после внутривенного введения 200 мг офлоксацина каждые 12 часов в течение 7 дней и составляют 2,9 и 0,5 мкг/мл, соответственно.

Офлоксацин хорошо проникает в ткани организма (бронхиальный секрет, желчь, спинномозговую жидкость, секрет предстательной железы, мочу). Метаболизируется в печени (около 0,5 %). Период полувыведения офлоксацина равен 6-7 часам. Выводится почками в неизменном виде – 80 %, с желчью около 4 %, небольшая часть активного вещества выводится через желудочно–кишечный тракт. После однократного применения в дозе 200 мг в моче обнаруживается в течение 20 - 24 ч.
200 мг офлоксациннің 60 минуттық бір реттік көктамыр ішіне инфузиясынан кейін қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясы 2,7 мкг/мл құрайды; енгізгеннен кейін 12 сағаттан соң концентрациясы 0,3 мкг/мл құрайды. Тепе-тең концентрацияларына төрт инфузиясын енгізгеннен кейін жетеді. Орташа ең жоғары шектегі және ең төмен тепе-тең концентрациясына. 200 мг офлоксацинді 7 күн бойы әрбір 12 сағат сайын көктамыр ішіне енгізгеннен кейін жетеді және, тиісінше 2,9 және 0,5 мкг/мл құрайды.

Офлоксацин организмнің тіндеріне (бронх секретіне, өтке, жұлын сұйықтығына, қуық асты безі секретіне, несепке) жақсы енеді. Бауырда метаболизденеді (5 жуық). Офлоксациннің жартылай шығарылу кезеңі 6-7 сағатқа тең. Өзгермеген түрде бүйрекпен – 80, өтпен 4 жуығы, белсенді заттың аздаған бөлігі асқазан-ішек жолы арқылы шығарылады. 200 мг дозада бір реттік қолданудан кейін несепте 20 – 24 сағат ішінде байқалады.

Фармакодинамика

Офлоксацин - противомикробное средство широкого спектра действия из группы фторхинолонов, действует на бактериальный фермент ДНК-гиразу, обеспечивающую сверхспирализацию и т.о. стабильность ДНК бактерий (дестабилизация цепей ДНК приводит к их гибели). Оказывает бактерицидный эффект.

Активен в отношении микроорганизмов, продуцирующих бета-лактамазы и быстрорастущих атипичных микобактерий.

Чувствительны: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Citrobacter spp., Klebsiella spp. (включая Klebsiella pneumonia), Enterobacter spp., Hafnia spp., Proteus spp. (включая Proteus mirabilis, Proteus vulgaris - индолположительные и индолотрицательные), Salmonella spp., Shigella spp. (включая Shigella sonnei), Yersinia enterocolitica, Campylobacter jejuni, Aeromonas hydrophila, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Haemophilus influenzae, Chlamydia spp., Legionella spp., Serratia spp., Providencia spp., Haemophilus ducreyi, Bordetella parapertussis, Bordetella pertussis, Moraxella catarrhalis, Propi-onibacterium acne, Brucella spp.

Различной чувствительностью к препарату обладают: Enterococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans, Serratia marcescens, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp, Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium fortuitum, Ureaplasma urealyticum, Clostridium perfringens, Corynebacterium spp., Helicobacter pylori, Listeria monocytogenes, Gardnerella vaginalis.

В большинстве случаев нечувствительны: Nocardia asteroides, анаэробные бактерии (например Bacteroides spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Eubacter spp., Fusobacterium spp., Clostridium difficile). Не действует на Treponema pallidum.
Офлоксацин – фторхинолондар тобына жататын әсер ету ауқымы кең микробқа қарсы дәрі, аса жоғары спиралдануды, осылайша, бактериялардың ДНҚ тұрақтылығын қамтамасыз ететін бактериялық фермент ДНҚ-гиразаға әсер етеді (ДНҚ тізбектерінің тұрақсыздануы олардың жойылуына әкеледі). Бактерицидті әсер көрсетеді.

Бета-лактамаза өндіретін микроорганизмдерге және тез өсетін атипиялық микобактерияларға қатысты белсенді.

Сезімтал: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Citrobacter spp., Klebsiella spp. (Klebsiella pneumonia қоса), Enterobacter spp., Hafnia spp., Proteus spp. (Proteus mirabilis, Proteus vulgaris - индол-оң және индол-терістерді қоса), Salmonella spp., Shigella spp. (Shigella sonnei қоса), Yersinia enterocolitica, Campylobacter jejuni, Aeromonas hydrophila, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Haemophilus influenzae, Chlamydia spp., Legionella spp., Serratia spp., Providencia spp., Haemophilus ducreyi, Bordetella parapertussis, Bordetella pertussis, Moraxella catarrhalis, Propionibacterium acne, Brucella spp.

Препаратқа сезімталдығы әртүрлі болып келетіндері: Enterococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans, Serratia marcescens, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp, Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium fortuitum, Ureaplasma urealyticum, Clostridium perfringens, Corynebacterium spp., Helicobacter pylori, Listeria monocytogenes, Gardnerella vaginalis.

Көптеген жағдайларда сезімтал еместері: Nocardia asteroides, анаэробты бактериялар (мысалы, Bacteroides spp., Peptococcus spp., Peptosreptococcus spp., Eubacter spp., Eubacterium spp., Clostridium difficile). Treponema pallidum-ге әсер етпейді.

Упаковка и форма выпуска

По 100 мл во флаконы оранжевого или бесцветного стекла вместимостью 100 мл, герметически укупоренные пробками резиновыми, обжатыми колпачками. 1 флакон в пачку из картона с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках, без подвески.
100 мл-ден қалпақшалармен қаусырылған, резеңке тығындармен тұмшаланып тығындалған, сыйымдылығы 100 мл қызыл-сары немесе түссіз шыны құтыларда. 1 құтыдан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тіліндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеде, асқышы жоқ.